All These 20 Years…, cz. 11

Już za niecałe 2 tygodnie (13 stycznia) będziemy świętować dwudziestolecie wydania pierwszej solowej (i bez wątpienia kultowej) płyty Tori Amos pt. „Little Earthquakes”. Z tejże okazji postanowiłem poświęcić trochę miejsca poszczególnym piosenkom z tego albumu. Dziś bardzo ważny utwór (już przedostatni) – „Me and a Gun”.

Me and a Gun [tekst]
20 lat temu

„Utwór “Me and a Gun” jest oparty na osobistym doświadczeniu. Nie byłam w stanie o nim mówić przez siedem lat. W końcu zobaczyłam film „Thelma i Louise” i wtedy uchyliły się drzwi, które zaczęłam otwierać szerzej dla siebie – nie chcąc być już ofiarą. Można to nosić w sobie do końca życia – a ja to przezwyciężyłam.”
Źródło: „Songbook Little Earthquakes” (1992)

20 lat później

„Trudna piosenka. Surowa. Obejrzawszy film „Themla i Louise”, wyjechałam, by spędzić trochę czasu w samotności. Minął dzień. Drugi. Kilka dni. Starałam się przetworzyć tak wiele rzeczy, których wcześniej nie byłam świadoma. I przez ten wykręcający mnie od środka ból – rodzaj histerii – zaczęła napływać muzyka. W ciszy i samotności. Nie mogłam z nikim rozmawiać, ani nikogo widzieć, więc uciekłam to jednej z moich kryjówek, do których wyrusza się, rzucając wszystko. I tak właśnie zrobiłam.
Po powrocie, ta piosenka zaczęła chodzić ze mną za rękę. Stała czymś, co musiałam zaśpiewać, by ruszyć z miejsca. Kilka lat później musiałam do niej wrócić podczas pracy z pewną osobą. Prowadziła oddział w szpitalu Cedars-Sinai [w Los Angeles], a nazywała się dr Rita Lynn. Pracowała ze mną przez wiele lat po tym, jak piosnka ujrzała światło dzienne, gdyż zaczęłam się wycofywać i otaczać się na nowo tarczami, nie radząc sobie z inwazją tych wszystkich pytań. Ludzie zaczęli się tym nazbyt interesować. Nic im nie wystarczało, więc musiałam się wycofać. Cofnęłam się o kilka kroków w tym procesie.
Zaczęłam z nią pracować po wydaniu „Under the Pink”, bo to wszystko zaszło za daleko. Ona mawiała: „musimy nawlec naszyjnik prawdy, koralik po koraliku”. Czasem musiałyśmy nawlekać większe części, żeby wszystko pasowało. I to był klucz, bo podczas śpiewania tej piosenki, to pozwalało mi oddychać i być świadomą.”
Źródło: „Rolling Stone” (18.12.2009)

Odpowiedz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s